En dan is tie van de alcohol óók af... tjonge nou... wat sting die koei vanmorge nog uit dat modderslootje te slobbere ... Of zu'k slikwater nou beter is dan klare jenever?... Affijn misschien wel voor z'n ziel.

Nee, juist niet weges oplichterij ... Dat sting er met onderstreepte woorde in, in dat vonnis: "Heelegaar om géén oplichterij, maar om 't artikel ... drie honderd ... ènne ... twaal ... van bedele met geveinsdheid, waar òp slaat: zes maande bajes en 'n jaar na de schans ..." Ga maar vast zitten!"

Maar je wist 'er dan toch van! Nou, hij hep z'en bedreiging volvoerd. D'er is 'en inspekteur in me winkel gekomme, en, daar me bediende bij sting, vroeg-t-ie of ik us in de Pauwesteeg wou verschijne; de kommesaris wou me spreke. Prettig, asje j'eige zaak heb! 'k Schrok me n'en aap. Wist ik waar voor 't was!" In me schrik he'k et bove verteld.... (Haar in de oogen ziend:) Ja, da' was stom. Ik weet et wel. Maar me bediende had toch niet gezwegen. En dan ... 'k d

Want snij je mijn hart ope ... zien je één bonk oranje!... En zij die dan wete, dat de wieg van die volksbevrijer toch maar sting in 't armzalige dorpie Sluis, die zelle zich afvrage: Wat ken daar komme uit Nazareth? En daar komme zjuust die gróóste name van daan ..."

"Kee sting er op dat we wachten zouen tot gelluu.... uwe d'r waren," herneemt Janssen, die 'en heele toer met zijn Hollandsch heeft omdat hij 't ook nooit meer sprak, alleen slechts wanneer hij in den jachttijd op 't kastêl at: "maar," vervolgt hij: "ik zei, loauwe stil onze gang goan: 't was met de kinders, zie je dan kuwwe best op z'n Hollandsch nog êns éten.

Buite ben 'k pakbaar da's volges de code civile. Maar a'k binne zit te bikke, dan kenne die klabakke eerst fesoendelijk d'r beurt afwachte, to'k over die dake weg ben gespat. Wat jou? "Recht is recht. En daar sting in die brief of z'n eksjellentie baron v. T. v.

"En tòch ... toe, toe is dat alles ten goeie gekeerd ... door 'n vrouw die mijn liefelijke hart verstond, 'n vrouw as 'n engel ... "'t Was de veertiende Juni. Toe sting ik in Scheveninge weer op de straat, met me heele armoeiïge lijf ineens in die zon. Buite de poort, in die lange laan van hooge groene boome, da'k van duizeligheid niet en wist of 'k links dan rechts af zou slaan.

"Te voet trokke we in optocht door die stad. Daar sting al 'n groot publiek in blije verwachting voor die deur en in de ronde. Lakeie in livrei hieuwe die orde en introduzeerde ons an mevrouw.

Ik heb 't inspres gevraagd, toe' na me rol van generaal, of 'k assiblief daar weer me tijd op moch' knappe, en die vijf jaartjes viele me d'r niet eens zoo schrikkelijk lang. Nee, want ik sting er van ouds in de kas, en ..." Vijf jaar?" vroeg ik "en jullie waren allemaal tot twaalf jaar veroordeeld?"

"Met lak had 'k dat marsie zwart gemaakt, en voorzien van kopere spijkertjes met me naam: Jean Charles Racier voluit. Maar vóór op de kist sting met groote letters: "WAT IS EEN MENSCH EN WAARTOE IS EEN MENSCH GEBORE". "Zoo ging 'k van de Haag over Leie en Haarlem an de huize bij 't kappitaal. En dan vroege ze wat dat woord beteekent.