Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 26 oktober 2025
"Ach Kot! ich pin so krank," zuchtte hij, met de oogen draaiende als een schelvisch, die op het strand ligt.
Ook zal hij dertig gulden ontvangen, omdat hij zoo goed gezien en gehoord heeft. Heer, sprak Uilenspiegel, als men mij eerst de dertig gulden gaf, zou ik de stokslagen met meer geduld ontvangen. Ja, ja, zuchtte Lamme Goedzak, lang hem eerst de dertig gulden; de slagen zal hij deemoedig verdragen.
God zij zijne arme ziel genadig!" zuchtte de vrouw, haar voorschoot aan de oogen brengende. "Veel erger, veel erger, Peternelle! Laat mij adem scheppen, laat mij een beetje bekomen. Houd u sterk, vrouw lief. Het is om daar neder te vallen en nooit meer op te staan." "Welnu, indien onzen meester niets overkomen is, wat nieuw inbeeldsel ontstelt er dan uwe zinnen?"
Robert, onder den sterken blik van zijn meisje, durfde niet anders meenen, dan: Ze moet ontwikkeld zijn, zoodat ze zich niet klein hoeft te voelen naast de man, maar zijns gelijke kan wezen. Lief! lief! moet ze zijn! riep Max. Aanhankelijk, teeder.... van wijze vrouwen moet ik niets meer hebben! nee! Daarmee kom je niet verder. Lief! en liefhebbend! Ah! zuchtte Eva de Bruin verlicht.
Ik stond juist op het punt, om naar het Binnenhof te gaan." "Al weder aan de besognes, mijnheer de Raadpensionaris," zeide de Prins. "Uwe Edelheid doet te veel. Zij zal zich nog in den grond werken." "Geen nood," hervatte De Witt glimlachend. "Ik heb een ijzersterk gestel." "Gelukkig, wie dat heeft," zuchtte de Prins, hoestend. "Ik zou wel wenschen in uwe plaats te zijn."
Deze sprak op den toon van diep medelijden en van smart: "Alzoo, mijn goede oom, gij blijft bij de schrikkelijke gedachte, dat gij binnen weinige dagen zult sterven?" "Eene gedachte, Willem? Het is eene volstrekte zekerheid." "Maar indien gij wenschtet te leven?" "Het zou er niets aan doen. Daarenboven, mijn jongen, ik snak vurig naar den dood." "Onbegrijpelijk!" zuchtte Willem met moedeloosheid.
"Eilaas, eenen goeden vriend blindelings de oneer voor zijn geslacht zien aanvaarden, het is pijnlijk!" zuchtte Tancmar. "Maar welke oneer toch? Omdat Robrecht een Kerel is? Ik weet het, mher Tancmar, gij haat de Kerels en bovenal de Erembalds.
Verstaat gij mij? Alles! Alles! Verlaat u op mij." "God geve het!" zuchtte de bankier zoo weemoedig, alsof het eerlijk verdiende penningen gold. "Maar, nu geene zwakheid, geene ontmoediging meer! Integendeel stoutheid en koelbloedigheid!" "En als wij hedenavond geruïneerd zullen zijn?" hernam de bankier, die voor Sarcany ging staan en hem strak in de oogen keek.
De oude man haalde de schouders op. »Ge kent hem niet," zeide Frits. »Ik denk ook niet, dat hij het vrijwillig zal doen," antwoordde de grijsaard. »En wie kan er hem toe dwingen?" zuchtte Frits met een hart vol vreeze, »niemand!" »Niemand?" vraagde de grijsaard op een bizonderen toon. »Neen, niemand, Oom!" »God kan er hem toe dwingen!" zeide de grijsaard vol ernst.
Hij rees uit zijn stoel op, schoof een groot scherm recht voor het portret, rilde toen hij er naar zag. Hoe verschrikkelijk! murmelde hij, terwijl hij naar het deurvenster liep en het open wierp. Hij ging naar buiten, op het gras, haalde diep adem. De zuivere ochtendlucht scheen al zijn somber lijden weg te blazen. Hij dacht alleen aan Sybil. Flauwe echo van zijne liefde zuchtte tot hem door.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek