Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 12 oktober 2025
Dik draaide zich om, en waarlijk, daar kwam Jantje's smalle hoofdje van tusschen het voor- en het achterbankje te voorschijn. Snel keek Jan om zich heen. Ha, de veldwachter verwijderde zich met groote schreden. Dik kwam naderbij. "Hoe zit jij daar zoo tusschen die banken gewrongen, kind?" vroeg hij lachend, want de heele geschiedenis maakte op hem een onweerstaanbaar lachwekkenden indruk.
De moeders knielden met het jonge wicht op een mat neder, een priester prevelde eenige woorden, waarbij hij herhaaldelijk in de handen klapte, twee jonge meisjes, tempelmaagden, voerden eenige bewegingen uit, waarbij ook zij in de handen klapten, toen raakte de priester het hoofdje van het kind met een stuk papier, waarvan er honderden aan een langen stok bevestigd waren, aan, en de plechtigheid was afgeloopen.
klonk het zacht en teeder achter hem; hij keerde zich om daar stond zij bij de oude pianino, de slanke, tenger gebouwde meisjesgestalte, het hoofdje wat voorover gebogen, en bij het flauwe licht, dat de lamp in dien hoek van het vertrok verspreidde, meende Army te zien, dat een zachte blos zich over Liesjes gelaat vertoonde.
Dicht naast mij op de houten bank lag het hoofdje van een aankomend meisje, en ik kon de verzoeking niet weerstaan, voorzichtig een tip van den doek van haar gezichtje op te lichten.
Rozeke, een frissche kleur van warmte over haar zachte wangen, hield liefelijk haar hoofdje scheef-geheld, als een bijna nog kinderlijk jong meisje; bazin Kneuvels' gouden kruis vonkenschitterde onbewegelijk op haar zwarte borst.
Toen moeder haar 's avonds naar bed bracht en zij op moeders schoot haar gebedje had opgezegd, nam moeder haar in de armen, boog haar hoofdje achterover en vroeg: "Is zusje heel lief geweest vandaag?" Toen snikte ze. "Maar ik had het zoo erg niet gemeend." "Wat," vroeg moeder verwonderd. Zij dacht alleen aan haar boosheid, omdat Tony haar niet had meegenomen.
Zij leunde tegen hem aan, sloeg haar armen om zijn hals en schreide met het mooie hoofdje op zijn schouder. Och, arme dichter, sterkste en zwakste onder de menschen; niet om uw hals moesten die blanke armen rusten. "Als ik het geweten had," fluisterde zij, "dan had ik den ouden nooit genomen. Ik heb je van avond gezien. Zoo is er geen ander." Maar met bleeke lippen stamelde Gösta: "Ferdinand."
Mijne dochter Tachot spreekt van niemand anders dan van dezen melkbaard, die eerst met zijn betooverenden blik en daarna met zoete woordjes haar hoofdje op hol schijnt te hebben gebracht. Nu, nu, gij behoeft niet te blozen, jonge wildzang! een man als gij mag wel naar koningsdochters vrijen. Maar, al waart gij uw vader Cyrus zelf, Tachot geef ik niet mede naar Perzië!"
Ze keek heel bedrukt, ze liep heel langzaam. Eindelijk ging ze op eene bank zitten en begon bitter te schreien. Daar voelde ze opeens eene hand, die zacht haar hoofdje opbeurde, en ze hoorde eene stem, die vriendelijk zei: "O, o, wat een dikke tranen! Is 't verdriet zoo groot?" Vóór Ida stond een aardig oud vrouwtje met een paar heldere, verstandige oogen en o zoo'n lief, goedig gezicht.
Zij zag echter niet, hoe haar lieveling daar boven rusteloos op en neder liep; hoe eindelijk het moede hoofdje op het van tranen natte kussen zonk en de kleine handen zich vouwden tot een gebed voor Army, met wien zij eenmaal als kind gespeeld had en wien zij nu niets meer aanging, och, niets, niets meer! Achtste Hoofdstuk. Boven in het slot kwam men nog in lang niet tot rust.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek