Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 30 september 2025
"Wat is u toch goed, Vader. En mogen ze een paar oude stoelen hebben, en wat palen en een paar banken?" "Ja," zei Dik lachend, want het verheugde hem, dat Jan en Karel zich zoo druk maakten om een paar arme menschen te helpen, die in nood verkeerden. "Maar weet je, wat in de eerste plaats noodig is? De stakkers hebben niets in huis, zelfs geen brandstof om de kachel te stoken.
Ik geef u verlof. Ik zal niet jaloersch zijn, Guido mio." En toegevende, drukt Guy lachend een kus op de dorre handen, die zijn opgeheven tot een gebed.
Toen ik vorige week voorbij een openbare markt kwam, en in de grote hallen al dat lustige volk zag, die springend-montere Fransmannetjes, en die lieflijke kletskousen van FRANÇAISES, die daar lachend en schaterend hun inkopen deden; toen herinnerde ik mij, dat er op die plek gedurende de choleratijd, hoog opeen gestapeld, vele honderden witte zakken lagen, waar allemaal lijken inzaten, en dat men hier toen maar weinig stemmen hoorde, en die klonken des te fataler; namelijk de stemmen van de lijkwachters die, in griezelige gelijkmoedigheid, aan de doodgravers elk hun aantal zakken toebedeelden, of van de doodgravers die bij het stapelen op de karren met gedempte stem dat getal herhaalden, of zich juist schril en luid beklaagden dat men hen een zak te weinig geleverd had, waarbij het niet zelden tot een wonderlijke ruzie kwam.
"Moet je mijn kippenhok nu niet eens gaan bewonderen, Roodkapje?" en dergelijke dingen meer, dat grootmama tusschenbeide kwam en lachend beweerde dat hij Elsje nu eens met rust moest laten. Zij kon onmogelijk op al zijn vragen tegelijk antwoorden. "Mag ik je nu nog even één vraag doen?" vroeg Frits een poos later, toen hij met Elsje voor het bewuste kippenhok heen en weer liep.
Een kleine, met fijn hondenleer gehandschoende hand drukte die van den generaal, en een lief, lachend gezichtje werd onder een gelen hoed in de opening zichtbaar. Van het geheele gesprek, dat slechts een paar minuten duurde, hoorde ik in 't voorbijgaan alleen den generaal glimlachend zeggen: Vous savez que j'ai fait voeu de combattre les infidèles, prenez donc garde de le devenir.
De gebaren waren zeker welsprekend en duidelijk genoeg, vooral van een der Ieren, een man met zwarte, heel levendige oogen, die haar bij den arm nam, naar zijn jaunting-car toe bracht en vlug, zonder meer, op een der zijbanken wilde tillen. Lachend duwde zij hem ter zijde, toen beduidde zij hem in het Engelsch, heel langzaam sprekend, waar zij naar toe moest en dat zij een koffer bij zich had.
"Is het waar?" vroeg Jan lachend, want hij kon wel tegen een klein plagerijtje. "Dan zal ik de koolstronkjes voor jou laten liggen. Is dat goed?" "Graag, asjeblief. Ga je mee naar den molenaar? Dan kun-je me helpen aan 't vegen van de schoorsteenen. Dat is een mooi werkje voor je." "Dank je hartelijk, om zoo zwart als roet thuis te komen," zei Jan. "'t Is je van harte gegund, Dries." "Geen lust?
"In zoover wel dat ik met Laurie kan uitgaan, maar niet genoeg om naar de Hummels te gaan," zei Jo lachend, maar toch wat beschaamd over haar inconsequentie. "Waarom ga je zelf niet?" vroeg Meta. "Ik ben er al elken dag heen geweest, maar het kleinste kindje is ziek, en ik weet niet, wat ik er doen moet.
"Dat heele air: die maniertjes, dat zelfbewuste, dat uitgaand-meisjes-achtige," zei Laurie lachend, toen hij niet verder kon en zich met dat nieuwe woord uit de verlegenheid zocht te helpen.
"Het zal mijn vurigst streven zijn, mij deze goedheid waardig te maken en uw vertrouwen te behouden." Mijn chef gaf mij over de tafel heen, vriendelijk lachend de hand, die ik innig dankbaar drukte.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek