Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 30 september 2025
En dus begonnen ze, de een na den ander, af te rekenen met den kelner en lieten zich hun jassen opgeven en liepen zwaar-loom 't koffiehuis uit. En langzaam aan, drentelend, in een ongeregeld, woelig troepje, luid pratend en lachend, trokken ze de nu leeger en donkerder geworden Kalverstraat uit en den Dam over. Bernard kende de Nes natuurlijk. Hij wist waar ze heengingen.
"Wat is er met Liesje gebeurd?" vroeg zij buiten adem, naderbij komende. "Zij weende." "In de eerste plaats moet ik u vragen, Nelly, waar gij geweest zijt; en u zeggen, dat het zeer onfatsoenlijk voor een jonge dame is, zoo hard te loopen en in zulk een kleeding!" "Grootmama!" riep zij, vroolijk lachend, "wat zijt gij koddig! Alsof ik ooit een ander toilet bezeten heb!
Deze begon met lachend gelaat en zeide: Er zijn enkele menschen, die niet bescheiden genoeg zijn om te verbergen wat zij weten en kennen, en wat niet goed voor hen is te weten en dikwijls meenen zij, door de fouten te berispen, die zij bij anderen hebben opgemerkt, de hunnen te verminderen, waardoor zij die juist eindeloos vermeerderen.
Want de lieden die er op los schoffelden op de daken waren joviaal en vol vroolijkheid, en riepen elkaar over en weer toe van het eene dak naar het andere en wierpen elkaar nu en dan uit den grap met een sneeuwbal een goediger projectiel dan menige met woorden geuite grap hartelijk lachend als hij raak en niet minder hartelijk als hij mis was.
Zij hield het hoofd wat voorover gebogen en de blauwe oogen keken zoo schuchter en te gelijk zoo nieuwsgierig dat Hedwig er plezier in had en lachend zei: "Kom maar gerust wat dichter bij en bekijk mij eens goed, want dat wil je toch zeker graag, niet waar? Wie ben je eigenlijk? Ik ben een Duitsch meisje en jij...."
Door de vlijtigste industrie en ontginning, gaven zij aan de vruchtbare dalen dezer streken eene zoo dichte bevolking, eene zoo zorgvuldige bebouwing, een zoo lachend uiterlijk, als geen volk voor of na hen in staat is geweest ze te verleenen.
Helgé vervolgde hem met tien groote drakenschepen, maar deze waren nauwelijks onder weg of zij begonnen te zinken, en Björn zeide lachend: "Wat Ran toevouwt zal zij dunkt mij houden". Met moeite kwam koning Helgé aan land, en de overlevenden moesten hulpeloos blijven toekijken terwijl Ellida's groote zeilen langzaam wegzonken achter den horizon.
Natuurlijk bonsden hun hoofden terdege tegen elkander, zoodat zij er sterretjes van voor de oogen kregen, en beiden kwamen weer boven, lachend en verlegen, zonder het kluwen, en namen hun plaatsen weer in, met den heimelijken wensch, dat zij die maar niet verlaten hadden.
Wie het doet, zal zwaar gestraft worden. Die woorden zijn: doedelzak en " "En pepernoten," riep de koningin lachend, maar terwijl ze lachte, vielen er toch nog een paar tranen langs hare wangen. Die kuste de koning weg, en toen was alles weer blijdschap en geluk. En dat bleef zoo altijd, altijd, zoo lang de koning en de koningin leefden.
"Toddy, de raaf, is zeker aan 't woord geweest." "Was het geen mensch, was het een raaf?" vroeg Nel hoogst verwonderd. "Hoe is 't mogelijk? Och toe, mogen wij hem eens zien?" "Kom dan maar mee," was het lachend antwoord. "Kijk, hier is hij." Nel en de tweelingen raakten niet uitgekeken. "Kan hij nog meer praten?" vroeg Nel opgetogen. "O zeker," zei de juffrouw, "maar hij wil niet altijd.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek