Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 18 december 2025
Gehoorzaam aan dien wenk blijven wij dan ook staan, en wachten af tot het verbod moge zijn opgeheven. Doch niet zoo spoedig wordt aan dit verlangen voldaan: het bekende deuntje: Wel mag ik u Laura vragen,
Integendeel, hij scheen er zelfs pret in te hebben; want, gewapend met een eind touw, dat hij gebruikte om zoo wat terzijde te slaan, even als een ruiter zijn karwats, als deze zijn paard niet slaan wil, begon hij eerst een deuntje te fluiten en daarna zacht te zingen.
Hij greep den beer bij het afgebroken touw, blies een kort deuntje op zijne occarino, en zei toen met gebiedende stem: »Hallo! Hop! Terug! Hallo! Terug! Hallo!» Meteen rukte hij aan het touw, zooals hij den berenleider had zien doen, als hij den beer iets gebood. Inderdaad het beest gehoorzaamde, zooals hij dat bij zijn meester gewoon was.
Maar 's avonds als de frissche dochters; neen! de glundere moeders óók nog wel; voor de "fiedel" staan, met boeren en knechten, en voor vier duiten een deuntje dansen. "Kan je dan geen schotsche drie?" "Kan je dan niet dansen?" en zoenen moeten, als de lustige speelman in den hoek, achter de kam strijkt!....
Als het "vroolijke deuntje" in een vlugge maat werd gespeeld vlogen de bijen snel en hoog; maar bij zachte slepende muziek ging het langzamer en daalden zij spoedig.
Te gelijker tijd hoorde men aan eene zijde der tafel het deuntje aanheffen: "Al is ons Prinsje nog zoo klein, Alével zal hij stadhouder zijn." waarop de gezichten van hen, die ter Staatspartij waren toegedaan, betrokken. De prins intusschen wenkte met de hand. "Goede vrienden," zeide hij. "Ik dank U voor uwe singuliere affectie.
Heel goed, heel goed; en wat kan Mattia? Deze speelde eerst een deuntje op de viool en daarna op den horen. Dit verwierf vooral den bijval der kinderen die, in een kring om ons heen geschaard, naar ons stonden te luisteren. En Capi? vroeg mijn vader, waar speelt die op? Ik denk niet, dat gij alleen voor uw pleizier dien hond met u medeneemt.
Die laatste gedachte scheen Bob zoo gerust te stellen, dat hij de toekomst plotseling niet donker meer inzag, en van pret een deuntje ging fluiten. Hij was nu Bos' bruggetje genaderd, en wilde er juist overgaan, toen hij zich bij zijn naam hoorde roepen.
Had zij geweten welk verjaarsgeschenk met iedere minuut nader en nader kwam, dan zou zij niet tot zichzelf gezegd hebben: "Ik zal in mijn bed wel een deuntje huilen, het zou nu al heel saai zijn, als ik treurig was."
En toen had de consul zeker gedacht dat dit magere jubileum wat steviger zou worden als 't op den verjaardag van Professor Lövdahl werd gezet. En zoo was er telkens wat bij gekomen, tot het eindelijk op 't zilveren servies en de grootsche toebereidselen was neergekomen. Mevrouw Christensen schreide ja zoowaar, dat deed ze, ze schreide iederen dag een deuntje om dat zilveren servies.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek