Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 22 oktober 2025
Maar...." »Neen, dat begrijpen wij. Maar, wat?" »Maar, voor alles moeten wij de zaken uit hun waar oogpunt beschouwen." »Helaas, mijnheer Sylvius," antwoordde Hulda. »Ik vrees, dat het ware oogpunt is: dat mijn arme Ole Kamp met de Viken vergaan is.... O, God!... O, God!" ... »Kom, kom, nu geen dwaze gedachten!" »Ik zal hem nimmer meer terugzien!" kreet het jonge meisje snikkend. »Zuster!
Hij bracht hun onder het oog, wat ook waar is, dat blanken en kleurlingen in hetzelfde schuitje varen, en te zamen moeten bovendrijven of vergaan; en hij vroeg hun, of het niet beter zou zijn, indien zij te zamen arbeidden in plaats van elkander tegen te werken? Zij waren dat met hem eens.
"Doe er je voordeel mee; dokter weet er óók van," fluisterde hij bijna onhoorbaar, en, geen twee minuten later galmden die beide mannen met monden als bakovens: "De Heer toch slaat der menschen wegen ga, En wendt alom het oog van zijn gena Op zulken, die, oprecht en rein van zeden, Met vasten gang het pad der deugd betreden; God kent hun weg die eeuwig zal bestaan, Maar 't heilloos spoor der boozen zal vergaan."
Zij lachten! Allah w' Allah! Zij lachten! stoof hij op. Zij lachten om degenen door wie zij zouden worden overvallen. Ja, over wie anders! Nu, ik geloof dat, als er inderdaad sprake is van echte Skipetaren, het lachen die heeren wel zal vergaan. Dat geloof ik niet. Wat? Gelooft gij dat niet? Meent gij dan dat de Skipetaren kwajongens zijn? Zij mogen zoo sterk zijn als zij willen.
Hij had een lagen licht-geelen strooyen hoed op en, toen hij zich weêr had omgekeerd en den tuin inkwam, een erg lage boord, een koerant en een paar gele handschoenen in zijn linker hand. Maar hij ging achter de boomen en zij zag hem niet meer. Toen Jozef de kamer binnenkwam, hadden zij beiden in éen snelheid van opkomen en vergaan, dezelfde gedachtewaarwording. Daar ben ik! Hoe maak je 't Thilde?
Toen ik dit te Montevideo vertelde, werd mij gezegd, dat in de Plata eens een schip met eenige kunstenmakers en hunne paarden vergaan was, bij welke gelegenheid een paard zeven mijlen ver naar het strand zwom. In den loop van den dag vermaakte ik mij met de behendigheid, waarmede een Gaucho een koppig paard dwong eene rivier over te zwemmen.
Neen, ik kan, ik wil niet sterven! Ik wil leven! Ik moet leven! en zoo er voor mij geene redding is dan zult gij met mij vergaan!" De jonker, alleen op eigen redding bedacht, zocht zich aan de krampachtige handen te onttrekken, die hem in zijne vlucht belemmerden; doch zijne pogingen waren vruchteloos.
Het zag er uit als natte aarde; maar een overtuiging had het toch, en deze sprak het uit: «'t Verguldsel moge ras vergaan, Het varkensleer blijft steeds bestaan!» Maar de tinnen soldaat geloofde dat niet.
Ja ik geloof nu aan uwe onschuld; want Madzy heeft mij daarvan verzekerd: en uw eerlijk oog kan niet liegen. Deodaat! zoo gij sterven moet, sterf ik met u, en wij zullen ten minste als vrienden vergaan." "Reinout!" riep Deodaat, hem met vervoering de hand drukkende: "Ik hervind den vriend, dien ik verloren waande! nu kan ik gerust sterven."
En gelijk het den Herder der schapen gegaan is, zoo ook is het den schapen zijner kudde vergaan. Lees maar, wat de historie, vooral de historie der martelaren, u van de wreedheid van dat ongoedertieren volk weet te verhalen.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek