Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 10 oktober 2025
Dan worden zijn oogen zoo goedig, zoo groot en zacht en dan sukkelt ie naar me toe en drukt zich tegen me aan, net als een trouwe hond, hè? 't Is precies, alsof ie zeggen wil: Vader, #ik# hou van je, #ik# kom je troosten #ik# weet, dat je lijdt.
Si en wilt haer niet te mi waert keren, Dies lijdt mijn herte rouwe groot. Van Deenmerken Lanseloet, Ic hebbe u herde wel horen vriën.
Het lijdt m. i. geen twijfel, of het eerste is met het oog op het doel dat met de bescherming hier moet worden bereikt, te verkiezen boven het laatste. II Persoonlijkheidsrecht in verband met beslag op auteursrecht
"Maar Anna," zeide Wronsky op den toon van zacht verwijt om haar kalmer te stemmen; "het is toch noodig hem alles te zeggen. Naar gelang van zijn maatregelen kunnen wij dan de onze nemen." "Gij meent dus vluchten!?" "Als het noodig is, waarom niet? Zoo voort te leven als tot nu toe is onmogelijk. Niet om mijnentwil, maar ik zie, hoe gij daaronder lijdt."
Bij afscheidingen, in het bijzonder bij de melk, welke door eene eigenaardige omzetting tot stand komt, zal zich die gebrekkige vorming der proteinestoffen het eerst en het meest openbaren. Maar ook het weder heeft invloed op dit proces; is het in den zomer zoel, vochtig weder, zoodat de functie der ademhaling daaronder lijdt, dan treedt het blaauwworden der melk meermalen en zeer krachtig op.
Wilt gij uit dorst naar goud de handen kussen die u de boeien aan de voeten doen? En zullen de nakomelingen zeggen dat de Bruggelingen het hoofd voor de vreemden en voor zijn slaven gebukt hebben? Neen, o broeders, lijdt het niet besmeurt uw naam niet met die laster! Laat vrij de verwijfde Leliaards om rust en om geld hun vrijheid den uitheemsen verpanden. Wij blijven zuiver van schande en vlek!
De schilderachtigheid lijdt er onder, ten minste naar den zin der alpinisten, die slechts van hooge hoogten en diepe laagten droomen; maar de Balkan heeft juist aan die geringe hoogte zijn prachtigen rijkdom aan eeuwenoude bosschen te danken, bosschen, die niet enkel uit dorre dennen bestaan met hun lijkkleurige tint, passend bij een land van sneeuw en nevel, maar waar forsche beuken staan met lichte stammen naast hooge eiken, waardoorheen het zonlicht spelen kan en lichtende plekken tooveren kan op het groen van het heestergewas aan hun voet en op de grijze voetpaden.
Maar Robrecht greep haar den arm en trok haar naar de deur, terwijl hij haastig zeide: "Kom, kom, zuster: Dakerlia moet het weten." Het meisje weerstond hem eensklaps. "Dakerlia?" morde zij, "o, neen, nog niet!" "Zij is droef, zij lijdt, Witta." "Ja maar, die onverwachte tijding ..." "Welnu?" "Die onverwachte tijding zou haar kunnen ziek maken, haar kunnen doen sterven.
"Ja zeker; en er is nog een andere soort, die niet kan vragen, en in stilte lijdt; ik weet er iets van door ondervinding, want ik behoorde er toe, voordat jij me prinses maakte, zooals de koning in het sprookje het bedelmeisje.
Ge zijt schoon, en ge lijdt; en wie lijden heb ik lief, en schoonheid heb ik lief ... dáárom wil ik u helpen. Zorg dat ge in dit bosch begraven wordt. Stel dit als uw laatsten wil vast. Ik zal u dan verlossen uit uw schijndood, en u brengen waar ge veilig zult zijn: bij uw vader.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek