Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 2 oktober 2025
»Indien de boot boven water is, zullen zij haar vinden," zei Holmes, terwijl hij van tafel opstond en zijn pijp opstak, »zij kunnen overal heenkomen, alles zien en alles hooren. Ik verwacht nog vóór hedenavond te vernemen dat zij haar hebben opgespoord. Wij kunnen inmiddels niets doen dan d
De kamer werd alleen verlicht door de lamp op de tafel, waarbij ik had zitten lezen. Holmes liep langs de wanden der kamer naar de vensters, sloeg de luiken dicht en sloot ze stevig. "Zijt gij ergens bang voor?" vroeg ik. "Ja, dat ben ik." "Waarvoor vreest ge?" "Voor windroeren." "Mijn waarde vriend Holmes, wat bedoelt ge?"
Er zullen al weinig menschen in het dorp zijn, die nu een voet op dezen grond durven zetten, laat staan in de hut gaan. Wat denkt u er van, mijnheer Holmes?" "Ik denk, dat het geluk ons al zeer gunstig is." "U bedoelt, dat de persoon terug zal komen?" "Het is zeer waarschijnlijk. Hij kwam in de verwachting de deur open te zullen vinden.
Hij had schoenen aan, maar geen sokken en van onder zijn jas kwam een nachthemd te voorschijn. Het was ongetwijfeld de Duitsche onderwijzer. Holmes keerde voorzichtig het lijk om en onderzocht het met groote nauwkeurigheid.
Zijn woorden werden onderbroken door een scherp rat-tat-tat in de andere kamer. "Wat duivel, klopte hij tegen zijn eigen deur?" riep de klerk. Nog eens en luider klonk het gehamer, rat-tat-tat. Wij zagen vol verwachting naar de gesloten deur. Naar Holmes ziende, zag ik zijn gelaat rood worden en hem in de grootste spanning met gespitste ooren voorover gebogen.
Twee kolommen in de middageditie vloeiden over van sensatiewekkende momenten, neergeschreven in bloemrijken stijl. Holmes las het verslag onder het eten. Eens of tweemaal glimlachte hij. "Dat is in orde, Watson," zeide hij.
"Gevaar behoort bij mijn beroep," merkte ik op. "Dit is meer dan gevaar. Het is uw onvermijdelijke ondergang. Gij staat niet tegenover één persoon, maar tegenover een machtige organisatie, waarvan gij den omvang met al uw schranderheid nog niet beseft. Gij moet zeer vast staan, mijnheer Holmes, of gij wordt onder den voet getreden."
»Is er ook het een of ander zichtbaar teeken aan, waaraan men zien kan dat het een politie-vaartuig is?" »Ja, dat groene licht aan bakboord." »Neem dit dan weg." Toen hieraan voldaan was, gingen wij aan boord, en werden de touwen losgeworpen. Jones, Holmes en ik zaten bij den achtersteven.
»Als ik het bezit, ben ik het aan u verschuldigd," zeide zij. »Neen, neen," hernam ik, »niet aan mij, maar aan mijn vriend Sherlock Holmes. Met den besten wil ter wereld zoude ik dit raadsel niet hebben kunnen oplossen, dat zelfs zijn genie op een zware proef stelde." »Neem plaats, en wees zoo goed mij alles ervan te vertellen, Dr. Watson," zeide zij.
"Neen, dank u, mijnheer. Ik heb ontbeten vóór ik hier heen ging. Ik heb den nacht in de stad doorgebracht, want ik moest gisteren mijn rapport uitbrengen." "En wat had je te rapporteeren?" "Niets, mijnheer, absoluut niets." "Dus geen vorderingen gemaakt?" "Neen." "Wel, wel. Dan zal ik mij eens met de zaak moeten bezighouden." "Ik zou gaarne willen, dat u het deed, mijnheer Holmes.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek