Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !

Bijgewerkt: 2 oktober 2025


»Hier ziet gij," zei Sherlock Holmes, terwijl hij zijn hand tegen den schuinoploopenden muur bracht, »een trapdeur die naar de vliering voert. Ik kan haar openduwen. En hier is de vliering zelve. Dit is dus de weg, dien nommer één genomen heeft om binnen te komen. Laat ons zien of wij eenig spoor omtrent zijne persoonlijkheid kunnen vinden."

»Het is het verstandigst," zei Holmes toen wij op de bank in de schuit gezeten waren, »om dat soort volk nimmer te laten merken, dat hunne inlichtingen voor u van het minste belang kunnen zijn. Als gij dit wel doet, sluiten zij zich onmiddellijk gelijk een oesterschelp. Indien gij hen uithoort, verneemt gij meestal wat gij verlangt te weten." »Thans schijnt onze koers tamelijk zeker," zeide ik.

»Goeden dag, sir, goeden dag," zeide hij, »ik begrijp dat Mr. Sherlock Holmes uit is." »Ja, en ik kan u niet met zekerheid zeggen wanneer hij terugkomt. Maar, misschien wilt u op hem wachten. Neem dan plaats en steek een sigaar op." »Dank u; het zal mij hoop ik niet hinderen." »En een whisky met soda?" »Welnu, een half glas.

Thaddeus, wat ben ik blijde dat gij gekomen zijt!" riep zij herhaaldelijk. Wij hoorden haar gebabbel totdat de deur gesloten was en haar stem in een verwijderd gegons wegstierf. Onze gids had de lantaarn in ons bezit gelaten. Holmes onderzocht bij het licht ervan het huis en de groote puinhoopen die er omheen lagen. Miss Morstan en ik stonden naast elkander en haar hand rustte in de mijne.

Holmes stond met zijn handen in de zakken op de stoep zijn pijp te rooken. »Ha! Hebt gij hem daar?" riep hij, »een beste hond. Athelney Jones is vertrokken. Hij is sedert uw vertrek vol ijver aan het werk geweest. Hij heeft niet slechts vriend Thaddeus, maar ook den portier, de huishoudster en den Indiaanschen bediende gevangen genomen. Behalve een agent hier boven, hebben wij het ruim alleen.

Ongetwijfeld was het doel van onzen tocht om hem op heeterdaad te betrappen, en ik kon niet anders als de gevatheid bewonderen, waarmede mijn vriend de bladen op een valsch spoor had gebracht, om zoodoende den man in den waan te brengen, dat hij ongestraft zijn werk kon voleindigen. Het verwonderde mij dan ook niet, dat Holmes mij aanraadde mijn revolver mee te nemen.

En hier vind ik nu een man met verstand, trachtende op mijn voorwaarden af te dingen, terwijl de toekomst en de eer van zijn cliënte op het spel staan. U verbaast mij, mijnheer Holmes." "Wat ik zeg, is waar," antwoordde Holmes. "Het geld is er niet. Voor u zou het beter zijn dit geld aan te nemen, dan het leven van deze vrouw te verwoesten, hetgeen u toch geen voordeel kan brengen."

Maar gisteren was zijn hand toch niet verbonden. Wat zou er toch gebeurd zijn?" "Gij zijt toch niet gewond, Holmes?" vroeg ik, toen mijn vriend de kamer binnentrad. "Tut. 't Is niets dan een schram door mijn eigen onhandigheid," antwoordde hij, ons goeden morgen knikkende. "Uw zaak, mijnheer Phelps, is zeker een van de geheimzinnigste, die ik ooit heb nagespoord."

Zijn voorstel werd goedgevonden, en Miss Harrison vroeg excuus, dat zij de slaapkamer niet verliet, zooals Holmes haar had aangeraden.

"De grootste en misschien de rijkste. Ik heb gehoord, mijnheer Holmes, dat u bij uw beroepsaangelegenheden niet juist de goedkoopste pleegt te zijn en dat u bereid is te werken ter wille van het werk.

Woord Van De Dag

aandoening

Anderen Op Zoek