Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 6 december 2025
Eenigen der stoutsten volgden hem zelfs tot binnen het hof. De kastelein verscheen met zijnen gevangene bij den ingang der raadzaal en wachtte daar een verder bevel. "Treed nader!" gebood de vorst. Met eene diepe buiging doch met helderen, onbevreesden blik stapte de Kerel vooruit. "Men heeft ons gemeld dat gij ons vergiffenis wilt vragen en onze grootmoedigheid afsmeeken", zeide de graaf.
Een luide uitroep van Lynette riep hem tot de werkelijkheid terug en zich omwendend zag hij uit een der tenten een ridder te voorschijn treden, gekleed in eene bloedroode wapenrusting en voorzien van een schild en speer van diezelfde kleur. De ridder daagde hem op ruwen toon uit tot een tweegevecht op leven en dood, maar gebood hem, zich vooraf bekend te maken.
"Geef antwoord," gebood hij. Zij knikte. "Maar hij werd verslagen," hield zij vol. "Dat is niet waar. Hij was in 't geheel niet verslagen. Begrijpt u dat? Ik zal u er alles van vertellen en u zult luisteren. Begrijpt u dat? Ik heb u niet belogen. Ik was een dwaas en ze hielden mij voor den gek en u met mij. U dacht, dat hij werd neergeslagen.
"Zwijg," gebood Old Shatterhand. "Als hij werkelijk een der uwen was, zoudt gij hem niet verraden. Dat gij hem verderven wilt, bewijst voldoende, dat hij waarheid gesproken heeft. Gij zijt een hoofdman; maar uw ziel is die van een gemeenen lafaard, die men verachten moet!" "Beleedig mij niet!" bulderde de andere uit, "Ik heb de macht, om u allen te verdelgen.
Mher Sneloghe begreep dat de priesters vertrouwen genoeg in der Kerlen godvruchtigheid hadden gehad om te denken dat zij deze lijkplechtigheid niet door het plegen van vijandelijkheden zouden storen. Hij gebood zijne mannen hunne bogen neder te leggen om in stilte te aanschouwen wat daarbeneden geschiedde. De stoet bleef weinigen tijd in de ontheiligde kerk.
Zij werden door de Roodhuiden zoo overstelpt dat het hun ten laatste onmogelijk was hun armen te verroeren. Zij werden ook op den grond getrokken, half gewurgd, en evenals de anderen geboeid. Een door merg en been dringend jubelgehuil der Roodhuiden verkondigde, dat de overrompeling gelukt was. Nu gebood de Groote Wolf een vuur aan te steken.
Toen hij het gehuil van de stoompijp hoorde, gebood hij aan zijn mannen: "Het vuur aanmaken!" Terwijl aan dat bevel terstond gevolg werd gegeven, doordien men den hoop hout en kolen, die voor den mond van den tunnel lag in brand stak, sloop hij behoedzaam den tunnel in, om, zich tegen den muur houdende, den trein af te wachten.
Deze gebood Leo, toen hij naar bed ging: "Breng mij wat honigwater in mijn slaapvertrek; ik zal vannacht wel dorstig wezen." Toen Leo aan dat verlangen voldeed, zei de jonge man vroolijk: "Wel, je ziet er uit of je van plan bent, dezen nacht op een van mijn paarden de vlucht te nemen."
Hij verdwenen, dan zou Dakerlia mijne vrouw worden. Maar wat nu? Eilaas, eilaas, wat nu? Ach, hadde ik hem dezen namiddag kunnen doorsteken met mijne oogen!" Er werd op de deur geklopt en de Kerel, die onder hem over de wacht der poort gebood, trad binnen. "Mher Vos", zeide hij, "hebt gij niet gehoord dat er iemand buiten voor de poort staat, die vraagt om te worden binnengelaten?
Op dit oogenblik bracht een wapenbode de bazuin aan den mond en gebood door eenige scherpe galmen de stilte en de aandacht.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek