Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 6 januari 2026
Maar op een goeden dag in den tweeden zomer van zijn verblijf in Mont Louis verscheen de maarschalk-hertog van Luxembourg in eigen persoon met gevolg in zijn bouwvallig huisje om hem te bezoeken en nu was er geen ontkomen meer aan; de beleefdheid gebood, dat hij den hertog een kontra-bezoek bracht en aan de hertogin zijn opwachting maakte.
Op!» gebood hij telkens, als de beer zijn tocht op vier voeten wilde voortzetten. En dan ging het logge beest weer overeind en huppelde zoo bevallig als een jonge olifant. Dan kreeg hij van zijn meester een stok over den schouder en moest marcheeren als een soldaat. Zijn geleider blies voortdurend op de dwarsfluit verschillende dansdeuntjes en maakte goede zaken, naar wij opmerkten.
Welnu, dan kan ik u en den armen knaap niet helpen! Ook zonder u zal ik mijn doel bereiken, en het is toch ook maar beter, dat gij uwe liefde vergeet. Vaarwel!" Het meisje had een zwaren strijd. Zij kon de gedachte niet van zich zetten, dat Boges haar wilde bedriegen. Eene inwendige stem gebood haar, den geliefde de gevraagde samenkomst te weigeren.
Op het ogenblik dat hij bijna aan de Beenhouwersstraat gekomen was, werd hij door een tiental gewapende mannen omringd. Terwijl hij, zich dus verrast ziende, staan bleef, kwam de heer Baljuw bij hem en gebood hem zonder weerstand de dienaren der wet te volgen . Als een misdadige werden hem de handen op de rug gebonden en menig honend lasterwoord werd hem toegestuurd.
Waarlijk, de toestand begon zich wel te ontwikkelen. Met het vooruitzicht op die gevaarlijke nabijheid, die weldra dreigend kon worden, was dokter Antekirrt verplicht die maatregelen te treffen, welke hem de voorzichtigheid gebood.
Van Halen, wiens stemming hoe langer hoe somberder werd, hoe meer hij zich aan den omgang met zijn tochtgenooten onttrok, antwoordde niets, maar beval aan zijn manschappen, om zich op het dek neer te leggen en niet eerder op te staan, vóór hij het hun gebood. De vreemde boot roeide uit alle macht, om zooveel mogelijk het snelzeilende schip te achterhalen.
"Wilt gij nu wel eens handig uw mond houden!" gebood de kleine. "Breng mijn gal niet in pneumatische beweging, maar bewijs mij de hoogachting, waarop ik door mijn buitengewonen levensloop met het volste recht aanspraak kan maken! Want enkel op die voorwaarde kan ik mij zoo populair maken; aan dat vleesch den zegen van mijn onbetwistbare kookkunstvaardigheid ten goede te laten komen."
Hij riep uit dat alles verloren was, gebood haar zich dood te schieten en vuurde zelf ook op haar. Het schot trof haar in de borst. Hij moet toen zeker begrepen hebben wat hij had gedaan, en het rijtuig dat hem verschrikt had zal een anderen kant uit zijn gereden. Hoe het ook zij, hij liet stil houden, droeg mijne gewonde tante bloedend uit het rijtuig, legde haar op den weg en joeg verder.
Hij gebood dat men in allernaast twee der poorten van achter met eenen aarden dijk zou afsluiten, opdat men, in geval van bestorming, al de beschikbare macht tot de verdediging der andere twee poorten zou kunnen aanwenden. Het was te vermoeden, dacht hij, dat de Isegrims, door hunne overwinning aangemoedigd, nog dien dag eenen aanval tegen den burg zouden wagen.
Korts hierop bedankte hij het volk en gebood hun dat zij zich zouden gereed houden om ten allen tijde te wapen te kunnen lopen. Na de boeien van zijn handen en voeten losgemaakt waren, werd hij door de toejuichingen der Bruggelingen tot aan de deur zijner woning in de Wolstraat vergezeld.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek