Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 21 oktober 2025
Hij riep nog een afscheid aan zijn vriend, lachte omdat deze zoo beleefd tegen zijn pet tikte, en weg joegen zij door het groene landschap dat gedoken lag in den najaarsmist waarop de zon haar goud uitstraalde. Wie weet zien we die menschen nog ooit terug, bedacht Madame.
Bijna op iederen hoek der straten staan schoenpoetsers en in sommige restaurants loopen er rond met den naam van het café in gouden letters op hun pet. Zoolang uw schoenen niet als spiegels blinken trachten de schoenpoetsers uw aandacht te trekken door luid hameren met hun borstels op hun bak, die met stukjes spiegelglas en koperen spijkertjes zoo mooi mogelijk is gemaakt.
Den volgenden dag is het heerschap gekomen. Vader en hij kenden elkander natuurlijk van de jaarlijksche ontmoetingen omtrent Kerstmis. Moeder en wij hebben thans voor het eerst gezien, dat het heerschap oud, klein en mager is, en witte bakkebaardjes heeft. Vader is naar het rijtuig, waarmee het heerschap kwam, geloopen, met de pet onder den arm.
Je moeder kan plezier aan je beleven!" En werd dit woord bewaarheid? Tien jaar later zat er op den hoek van een straat in Londen een blinde man erbarmelijk op een viool te spelen. Zijn pet, die op de straat voor zijn voeten lag, en waarin eenige koperen geldstukjes waren, liet duidelijk zien, wat hij aan de menschen vroeg.
Ook zijn das was nieuw en niet als een touw meer om zijn hals gedraaid, maar met zorg behaagziek gevouwen en dan met een loopenden matrozenknoop onder het strottenhoofd dicht gehaald. Dadelijk was hij thuis en neêrgevallen op zijn stoeltje. «Waar is je pet?" «Hier." Als een oud vel en dichtgevouwen in vieren kwam het ding zijn zak uit.
Hij was nog niet droog van voren en nu werd hij ook spoedig druipnat van achter. De scherpe wind zweepte thans de piepende kruinen der boomen als 't ware vluchtend vóór hem uit, en hij zelf voelde zich mee gedreven, loom op het paard ineengezakt, de pet diep over de ooren, zijn halskraag overeind.
Die knaap stond, toen de deur openging, rechtop op den drempel en nam met vriendelijk gebaar zijne pet af. »Wat verlangt ge op dit uur?" vroeg Hulda. »Vooreerst u goedenavond te wenschen," antwoordde de knaap, beleefd groetend. »Is dat alles?" vroeg het meisje den groet met een hartelijken glimlach beantwoordende. »Neen." »Wat dan nog?"
Beiden droegen een zwartfluwelen pak, met korte broek en koperen knopen op het wambuis; beiden hadden lange rode kousen aan, en op het hoofd een zonderlinge rode pet, met zwarte, schuins afhangende kwast.
Janssen nam het pijpje uit den mond, drukte de pet voor de oogen en vrouw Janssen gaf haar oudsten telg een duw, met een dreigenden wenk, om de oogen dicht te doen. Men bad. Peter bad ernstig met een dankbaar hart. Willem, zijn buurman, had zulk heerlijk avondeten niet voor zijne vrouw en kinderen.
De heer des huizes nam z'n pet af en bromde: "Nou!" Daardoor werden de aanzittenden uitgenoodigd zich met hem in het gebed te vereenigen. Vader Huiskamp was gewoon voor te gaan in gebed; kort, zeer kort, want anders werd de karnemelk noodeloos koud. Straks, na het eten, had men beter den tijd.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek