Si Teodora. ¡Ay, ina co! pabayaan ninyong mapaquingan namin hangang sa umahon man lamang, at cung ano ang sinapit nila roon. Malaqui ang pagcaibig cong cumain na lamang nang caunting tinapay, nang aco,y, matira rito sa paquiquinyig nang salitâ, cung ipatutuloy nang aquing ama. Ang ama. Mangyayari namang tayo,y, cumain nang hapunan dito sa parang.

Pabayâan ninyó ang ibá at n~g maguing pain. Hindî magalíng na pabayâang ang waláng calamánlaman ang baclád, ang idinugtóng. N~g magcágayo'y nan~gag-acál

Ang man~ga babaying nan~gan~ganac, ó ang bagong nacapan~ganac, cun minsan namamatay nang biglang pagcamatay, n~guni cun minsan hindi totoong patay. Caya yaong man~ga caauaauang babaying gayon, ay hindi sucat pabayaan, cahima,t, camuc-ha nang bangcay cun tingnan, cundi atohing gauin itong man~ga sasabihin co n~gayon, upan ding masaol-an nang buhay, cun baga sacaling hindi totoong patay.

Huwag pabayaan mapalibang oras na di ang dibdib ko'y agad ipabiyak puso ko'y itago sa lalagyang dapat bilang alaalang sa iyo po'y lagak. Ang tugon nang Ina ay aking susundin bunso ko ang iyong mahigpit na bilin di lubhang nalaon buhay ay nakitil nang ang karamdaman ay sa sinta dahil.

Samantala'y pabayaan na natin ang Istorya na ma

Ang catulad at capara nitong si doña María, lumabás sa, isang guerra at nanalong nagvictoria. Ito'i, aquing pabayaan victoria niyang quinamtán, at aquing ipagsasaysay ang canilang paglalacbay. Nang sila'i, dumating naman sa reinong de los Cristal, uala nanga at namatáy ama't, capatid na hirang. Ang dinatnan sa palacio secretario't, consejero, siya ngang pagdating dito nang emperador na bago.

Yáo nanga't, lumacad na magcapatid na dalauá, cabunducan ang pinunta si don Jua'i, quiniquita. Ito'i, aquing pabayaan na pag-lalacad sa párang, ang aquing ipagsaysay ang principeng si don Juan. Doon naghinahán siya sa bundóc niyong Armenia, tantong caliga-ligaya sa tanang bundóc na ibá. Ang cahoy sa caparangan cauili-uiling pagmasdan, ang damó'i, gayón din naman sadyáng nangagdiriquitan.

Kita mong kami ay walang anak na isa man lamang. Kung iyon po lamang Lelong, ay pabayaan ninio't pag sisilbihan ko kayong parang magulang, lalo't ako'y hindi po naman nakakilala n~g ama't ina at n~g maewan po ako'y musmos pang lubha! Wala ka bang m~ga kapatid? Wala din po. Sus, di magaling: anó, titirá ka na? Opo, titirá na ako.

Houag mong piguilin ang uica nang Cura, houag mong piguilin, Felicitas, iyang luha mo: pabayaan mong tumulo at umagos, at siyang macaguiguinhaua sa iyo. Itinanong tuloy nang Cura sa caniya cung ibig niyang magcompisal, at ang sagot ni Pili ay ganoon: Houag , muna, Amo, at tila,i, hindi pa mahusay ang aquing pag-iisip. Sa iba pong oras ay ipasusundo co cayo cung baga hindi ninyo minamasama.

Huwag pabayaan ang tayo ay magahis nang kaaway nating sadyang malulupit na walang adhika kundi ang magahis tayo't makasama nilang magkasakit. Sapagka't kanilang kinaiinggitan ang tanang biyaya nang Dios na mahal na pinatatawad kung magkasala man ang nan~gagsisisi't sala'y ikumpisal.