Ang babae, palibhasa'y capatíd ni Cain ay panibughuin, caya't dahil dito'y tumanong sa nan~gin~gibig sa canyá: ¿Laguì bang isinaisip mo acó? ¿hindi mo ba acó linimot sa gayóng caraming m~ga paglalacbá'y mo? ¡Pagcaramiraming malalakíng m~ga ciudad na may pagcaramiraming magagandang m~ga babae!...

Pacundan~gan doon sa graciang matibay at mapilit na ipinagcaloob sa iyo nang Pan~ginoong Dios, na tungmaos at nanaimtim sa puso mo na pinacalinislinis, at pinaui ang dilang caibigang lupang quinauiuilihan mo, at pinaliuanag ang iyong bait na pinaalis at pinapanao ang man~ga camaliang iquinalalabo, at minulat ang iyong man~ga mata nang mapanood mo,t, malasmasin yaong camahal-mahalang liuanag, at nang pagpacatulinan mong haboli,t, alinsunurin ang caban~gohan nang man~ga bagay sa Lan~git: aco,i, nagaamo-amo sa iyo, Ama co, at dungmaralan~gin na igauad mo sa aquin ang iyong camay, nang aco,i, macaahon dito sa man~ga casamaang quinabalonan co, at macapagbalic loob na totoo sa Dios co, at macapagsisi,t, macapagdusa nang tapat sa man~ga casalanan co.

Pagmasdán po ninyó, ang ipinagpatuloy ni Ibarra, na hindi nahihiwatigan ang pagcabalisa n~g binata, at inilapit sa nin~gas ang isáng caputol na cawayan; nacatuclas acó n~g isáng dakilang bagay; hindi nasusunog ang cawayang itó. Hindi ang cawayan ang dapat nating lin~gunín n~gayón; ang dapat ninyóng gawín n~gayó'y iligpit ang inyóng m~ga papel at cayó'y tumacas sa loob n~g isáng minuto.

Sa pagbasa mo, Urbana, nitong aquing titic, ay parang naquiquita co na, nagcucunót ang noó mo, ga namumuhí na,t, tinutugón mo aco, at nan~gun~gusap ca sa aquin: ang bilin co sa canitan Maestra na sabihin sa iyo na isulat mo sa aquin ay ang guinagauá mo sa arao arao, ¿ay ano caya ang cadahilanan Feliza, at ang sinaysay mo dito sa sulat ay ang gagauin co nang quita,i, nagsasama, at di ang guinagauá mo n~gayong magca hiualay cata?

Nang siya,i, maharáp sa haring maran~gal si Jua,i, tinanóng cung anong pan~galan, gayon din ang bayang iyong tinubuan sampong magulang mo sa aquin ay turan. ¡Oh sacramagestad at pan~ginoon co sasagót po aco,t, tinatanong ninyo, Juan ang n~galan co at hamac na tauo sa Visadang villa tumubo po aco.

Aco,i, umoui na; at nang dumating aco sa aquing tinutuluyang bahay, ay guinuguni-guni cong palagui, na cung ano caya ang napapalaman sa casulatang ipaquiquita sa aquing nang caquilala cong si tandang Basio.

Si Feliza cay Urbana . PAOMBON ... URBANA: Si Honesto,t, aco,i, nagpapasalamat sa iyo, sa matatáas na hatol na inilalaman mo sa iyong mán~ga sulat. Cun ang batang ito maquita mo disin, ay malulugód cang di hamac at mauiuica mo, na ang caniyang mahinhing asal ay cabati nang Honesto niyang pan~galan.

Caibigang Sanoy aco,i, hindi santo naguing ugali na capagca bata co, pagdating nang oras ang guinagaua co iinom nang tubig ay busóg na aco. ¡Jesús! ang uinica niyong caibigan namamaang aco sa iyong tinuran, ¿sino caya baga sa mundong ibabao sa tubig na lamang tauo,i, mabubuhay?

Baliu na baliu ca, ang uica sa aquin ni ina. Baquit, aniya, baquit aco,i, magagalit sa iyo, maguing ano ang ibubulong mo sa aquin?

¡Sinasama aco! ang buntong hinin~ga ni Ibarra, na ang inaalaala'y si Maria Clara. ¿Ano po ba ang ibig ninyong sabihin sa akin? Lumin~gap si Elías sa canyang paliguid.