Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 18 oktober 2025
LANS. Mijnentwege mag het mij ontloopen, ik laat het betijen, want hardvochtiger is er niet; de vloed komt nooit! PANTHINO. De vloed komt nooit? LANS. Neen, geen tranenvloed bij het tuig aan dit touw, bij Krab mijn hond.
Hij was een mislukte kruisridder, hij was een paar eeuwen te laat geboren.... O! in een maliënkolder op een hoog, geharnast paard te zitten, gewapend met een lans, een gevederden helm op 't fier gedragen hoofd, en in je borst een diep geloof te voelen, aan 't hooge, 't heilige van een taak, een strijd!....
"Maar om 's hemelswil!" schreeuwde de ongelukkige ridder in de klem; "hoe zal ik dan gaan en vooruitkomen, daar ik niet eens de knie buigen en geen lid van mijn lijf roeren kan? Als ik voorwaarts zal en moet, neemt mij dan op uwe armen en zet mij ergens op een punt, dat ik met mijne lans verdedigen kan.
"De man": dat was weleer in hoogen en lagen kring, de verpersoonlijking van moed en van kracht; dat was hij, bij uitnemendheid, die de lans het rapste velde, die de bijl het zwaarste neer deed vallen, dat is in onze dagen hij vooral, neen, hij alleen, die het hoogste woord mag voeren, dewijl hij geld heeft.
"Om 's Hemels naam! mijn goede voogd!" zeide Madzy: "denk om uw zwakheid, om uw ongesteldheid." "Als Friesland in nood is, denkt gij dan dat een zwakheid mij tot verschooning kan strekken? Ik zal, hoop ik, nog in staat zijn een pijl af te schieten, en een lans te voeren. Hoe is de wind? Hedennacht, zegt gij?"
Daar hij nochtans zag, dat hij slechts een dienaar en niet een ridder voor zich had, antwoordde hij met de grootste bedaardheid: "Laat mij met vrede, mensch! Zoo gij een ridder waart, zou ik u tuchtigen, maar nu pak u weg, onbeschaamde lijfeigen hond!" "Wacht!" riep de Biscayer, "ge zult zien, met wien ge te doen hebt. Gooi die lans weg en trek het zwaard!
Hoog hief Guarinos toen zijn lans, reed naar den Moorschen vorst, En met een enklen forschen stoot, doorboorde hij diens borst. Rijd snel, Guarinos, vlucht toch snel! rijd! vechtend voor uw leven, Ginds ligt het schoone Frankenland, dat vrijheid u zal geven!
Niettegenstaande zijne goede bedoeling was hij echter bijna zelf in den lach geschoten, toen hij de wonderbaarlijk kluchtige figuur van onzen ridder wat nader had opgenomen; alleen het gezicht van de dreigende lans in Don Quichots vuist maakte, dat hij zich met geweld goedhield.
De ridders togen op, gehuld in 't sierlijk wapen, Omringd door heel een stoet van dienende edelknapen; De één bond het helmsnoer vast; een ander hield de lans; Een derde bracht het schild, dat blonk van wondren glans.
"De heldendaden van onze dappere voorvaderen?" antwoordde Mevrouw Wenche strijdvaardig. "Helden bah! Sluipmoordenaars, roovers, moordenaars en brandstichters dat waren ze! Neen, dan wil ik liever hooren van den rappen Achilles of van Hector, die de zware lans zwaait. Niet waar, jongens?" "Ja," riep Abraham, en Marius deed meê.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek