Vietnam or Thailand ? Vote for the TOP Country of the Week !
Bijgewerkt: 21 oktober 2025
Wij waren in 't wagentje van de Pauwelsen naar de kerk gereden, en de generaal zou op gelijke wijze terugkeeren; dus sloeg ik Francis voor samen terug te loopen; het was even een kwartiertje, het zoogenaamde kerkpad en de groote laan maar zij had te veel haast op de Werve terug te zijn, bij al de drukte die haar daar wachtte.
De ware, die Francis was, kon en wilde ik niet avoueeren; ik liet het dus aan hem over iets te bedenken, dat aannemelijk was. Ik weet nauwelijks welk verdichtsel hij uitvond. Moest ik dat ook hier nog colporteeren? Als ik eens met hoop van goede uitkomst de hand van Francis zal vragen, behoeft het ook voor niemand meer een geheim te blijven, wat ik al of niet bezit.
In den tiendaagschen veldtocht heb ik bier gedronken uit een melknap en champagne uit boeren theekommetjes, en het smaakte er mij niet slechter om." "Mits de kommetjes maar niet te klein waren," vulde Francis aan.
"Sir Francis," zeide de heer Fogg eenvoudig, "als gij het goedvindt, zullen wij naar een middel omzien om naar Allahabad te komen." "Mijnheer Fogg, dit is een oponthoud dat stellig allernadeeligst moet werken op uw plan." "Neen, Sir Francis, het was voorzien." "Hoe! wist ge dan dat de weg...." "Volstrekt niet, maar ik wist, dat vroeg of laat een hinderpaal voor mijne reis zich zou voordoen.
Ik ben haar veel verschuldigd; zij is van eene edelmoedigheid, van eene opofferende goedheid, die maakt dat men haar liefhebben moet, zelfs al valt zij ruw uit; ik had arme familie, waarvoor ik als luitenant, al wilde ik mij zelven nog zoo behelpen, niets kon doen; maar Francis, die toen nog meende fortuin te bezitten, had intusschen voor de mijnen gezorgd zonder dat ik er iets van wist...."
"Heel goed; als gij daar meer van weten wilt hebt gij het maar aan de boerenlieden te vragen waar wij heengaan; zij weten er alles van." "Ik zal mij wel wachten, Francis! naar uwe geheimen te vorschen achter u om...." "Mijne geheimen!" viel zij nu uit, met eene stem die van toorn en gekrenktheid trilde. "Hoe komt het in u op, dat daar een geheim achter zou steken?
Daar drong hij het oostelijk Ghates-gebergte met zijne vele ketenen binnen, waarvan de onderste zijden van basalt zijn gevormd en de kruinen met dennenbosschen zijn begroeid. Van tijd tot tijd wisselden Phileas Fogg en Francis Cromarty een enkel woord.
Het haar ook was met zekere zorg opgemaakt; het was of zij mij stilzwijgend wilde te kennen geven, dat majoor Frans voor Francis Mordaunt had plaats gemaakt.
"Nota bene!" riep de kapitein met een luiden lach, "wij zouden eene halve compagnie kunnen herbergen." "Uwe compagnie zeker!" viel Francis uit, meer bits dan edelmoedig tegenover den man, die als 1ste luitenant was gepensionneerd.... Het bleek wel dat hij ontzag had voor zijn Majoor, want hij werd bleek van ergernis, maar hij verbeet zich de lippen om een antwoord terug te houden en zweeg.
Woord Van De Dag
Anderen Op Zoek