Dinala ako sa cuartél at ipinasok ako sa calaboso ; at doo'y aking nakita na si amá'y halos naghihin~galo na lamang at ang katawá'y tadtad n~g latay. ¡Gayón daw ang pahirap sa m~ga magnanakaw!

Si ina'y umalís sa amin n~g magtatakipsilim at tumun~go sa bahay n~g mayamang sisin~gilin, n~guni't nakatugtog na ang ánimas ay hindi pa dumárating kaya't sa kainipán ni amá'y pinasalunuan sa akin. ¡Oh! n~g ako'y papanaog na sa aming bahay ay siyáng pagdating ni iná, na humahagulgol at ang pananamít ay halos gulagulanit.

Sa hiling na yaon ang Ama'y pumayag at di muna ibig habagin ang Anak kung kaya tumaning ang himalang dilag ay sa paghihintay sa nalayong dilag. Nang limang taón na't labingisang buwan ang sa kay Honradong pan~gin~gibang bayan ang tatlong Imperyo'y pinagpaalaman nang paguwi sa kaniyang kaharian.

Ang ama'y namatay, siya'y may dalawang anak na kambal at ipinamanhik sa akin na siya'y pabayaan kong mabuhay hanggang sa mapalaki niya ang kanyang mga anak na hindi mangyayaring mabuhay ng walang ama o ina. Hindi ko nga dala ang kaluluwang iyan.

Sa canila, aco nakiusap cagabi, at sila naman ang sumaway na sa m~ga iba. ¿At ang magcapatid na iyan ang canilang ama'y pinatay sa capapalo?...

Umudlót si Ibarra at nagugulumihanang tinitigan ang dalaga. Oo, ang ipinagpatuloy ni María Clara; sinabi sa akin n~g táong iyóng hindî maitutulot ang ating pag-iisang catawán, sa pagcá't ibabawal sa canyá n~g canyang sariling budhî, at mapipilitang canyang ihayág, cahi't magcaroon n~g malakíng casiráan n~g puri, sa pagca't ang aking amá'y si....

Hindi nakatagal ang matang tumitig nang bunying Princesa sa malaking hapis kaya't napaalam na tigib nang hapis na ang dalamhati ay di maisulit. Pagdating sa torre nang bunying Princesa sa lahat nang Dama'y ang sinabi niya ang ginawang ito nang Hari kong Ama'y ikamamatay ko na walang pagsala.

Sa n~gayo'y hatol co sa magandang han~gad sa pusong may dagoc dapat ipabat-yag, pagcat ito'y unang sucat macatatap samantalang oo sa iyo'y di gauad. Tan~go o pagtangui ay paca-asahan, sa boo niyang sagot aquing iba-bagay, cung matamisin ca batang calooban acong ama'y hindi dapat na humad-lang."

Gaya ni Julieta anong isasagot cun di ang mamangha sa pag-hihimutoc, at saca ang luhang sa mata'y umagos casabay n~g uicang n~gayo'y di malagoc. Ang acalang lunas sa matagong simpan mamasdang ang anac sa puso'i may lumbay, sa ama'y umali lunos calangcutan sa pagcat ang tan~go di na maurun~gan.

Kaya kung ang iyong pagsinta ay tunay at ibig mong ako'y maging kapalaran ay pagpilitan mong humanap nang dan~gal nang ang pagsinta mo ay hindi masayang. Sa dahilang kapag dugo nang mataas ikaw, sa kay Ama'y kusang mararapat at siya'y wala na namang ipipintas sampung tanang man~ga konseherong lahat.