Pagsapit nang hapon ooui sa bahay dadaan sa tinda,t, mamimili naman, madla,t, sarisaring man~ga cailan~gan na cacanin nila sa pag hahapunan. Doon sa canila cun siya,i, dumating sa casi,t, esposa ay sisiyasatin, baca ang anác tang mutyang guiniguilio pina-iiyac mo,t, di mo linilin~gil.

Tingni, man~ga guiniguilio cong tagalog, tingni,t, masdan itong caauaaua capoua ninyong tagalog, na pinupuri nang marami sa inyo na parang ualang capara sa carunun~gan; ualang dao ga sino si Rizal; di umano,i, capurihan dao nang lahi ninyong tagalog, na sucat ninyong ipagparan~galan. ¡Ay sa aba co!

Tularan mo rin n~ga, guiniguilio cong bumabasa, cun sacali,t, sa man~ga nacaraang arao,i, di ca nagpacain~gat capara nitong babayi; at tungcol sa haharaping arao ay houag cang lumihis munti man sa man~ga itinuro sa iyo dito sa libritong ito.

Isusunod co n~gang sasaysayin dito ang man~ga pan~gulong utos na paraang aquing sinabi, at nang mapagquilala mo, guiniguilio cong bumabasa nito, ang dapat mong asalin tungcol dito sa lubhang mahalagang bagay na icaliligtas nang caloloua mo sa capahamacang ualang hangan.

Mama ni Valerio,i, sumapayapa na, at hindi sinisi tauong ualang sala: dito napanatag yaong magcasama pagca,t, masusunod ang canilang pita. Isang gabi n~ganing parang nabibitin ang buan sa caniyang liuanag na angquin, itong si Hortensio,i, ganito ang turing sa catoto niyang lubhang guiniguilio.

At natuá naman si Josef sa Egipto, sa paquiquinig nang man~ga unang pan~gun~gusap nang Niño: Jesús, na lubhang guiniguilio nang Vírgeng Ina, at siya ay tinatauag na Ama, iguinagalang at minamahal, inaalio at parating pinagpapaquitaan nang loob. Sa capurihan nang sáquit at ligaya ni San Josef, niyong siya umuí ay sa Nazaret, galing sa Egipto pagcamatay ni Herodes.