Datapoua cun baga ang bata caya tila patay dahil sa cahinaan nang caniyang catauan, ay ang man~ga turo sa párrafo 466 siya ang sundin; at bucod doo,i, ilalapit lapit sa apoy ang bata.

Touing icalauang oras, ay iinumin niya ang timbang isang salaping salitre ó nitro número 20. Bucod doon ay iinuming parati niya ang bilin sa número 2. Mayroong babaying mataba,t, marugo na datihang nacucunan sa tacdang panahon. Ang maigui sa caniya, ay magsangra cun malapit lapit na ang arao n~g pagdaan sa caniya niyong hirap na yaon.

Cun mayroong aguardiente ó alac na matapang sa niyog ay maigui ibabad doon ang man~ga damit na pan~guscos. Mabuti namang ilapit lapit sa apoy ang tila patay cun guinagaua itong man~ga turo co n~gayon. Magaling ding ibaon hangan liig sa buhan~gin cun baga mainit ang arao.

Saca dinadalang malapit lapit sa may apoy, at bubusan pa mandin sa catauan nang malamig na tubig, hangan sa masaol-an siyang totoo. Saca inilalapit lapit pa sa apoy, at pinaiinom nang sabao nang carne, ó nang caunting aguardiente. Cun itong man~ga sinabi co n~gayon ay hindi maniya, ay sumpitin nang usoc nang tabaco para nang turo sa párrafo 457.

N~guni't kay Teang, ang gayong pagyuko ni Elsa ay nagpapanumbalik naman n~g dati niyang pakikipagpalagayan sa mestisang ito, kaya't parang hindi dinaanan n~g ulap ang maaliwalas na lan~git n~g kanilang pagkikilala'y malugod niyang tinawag ang pan~galan nito. ¡Elsa! anya, at kasabay ang lapit na idinugtong: Naniniwala akong kaya ka naririto'y dahilan sa akin, ¿hindi ba?

Bueno ... at sabay na kinalág n~g matanda ang kalabaw, at inilapit lapit sa kawayan; humapay n~g isa, na parang sinukat, na ang dulo'y napalapit sa un~gos n~g kalabaw, at sa ganito n~ga'y kinain n~g hayop ang talbós n~g kawayan. Ano pa?... ang ulit n~g matanda sa m~ga kapustahang nan~gapamanghâ.