Ang Marianas, ang Carolinas at iba pang nasasacop n~g Pamunoang castila dito sa Oceania ay malalaquip sa República cun sila'y talagang maquipag-isá sa m~ga taga Pilipinas sa gauang pagbaban~gon n~g casarinlan ó sariling basaysay. Ang lupain n~g República ay pagtatan~gitan~giin sa man~ga nayon, at baua't isa nito'y pamamahayan n~g ilang maganac na napopooc sa isang lugal.

¡Guinágawá ang lahat n~g itó't n~g camtan natin ang calan~gitan at magbalíc loob tayo! ang sabi n~g m~ga Hermana n~g V.O.T., n~g caniláng maalaman ang ganitóng canyáng m~ga pagpapacahirap. ¡Siyá'y pinarurasahan n~g Virgen de la Paz! ang ibinúbulong naman n~g m~ga Hermana n~g Santisimo Rosario, palibhasa'y hindî nilá maipatawad ang canyang pagkiling sa canilang m~ga caaway na capuw

Cun anong talaga niyong calan~gitan ay nang macaraang may ilan nang araw, na yaong Príncipeng bata'y mabinyagan ualang ano-ano nama'y nagcaramdam. Na paulit-ulit at di mapagaling caya n~ga't ang asa ay mamamatay rin, ang uica nang Hari sa Reynang butihin cundan~gan ayaw cang makinig sa akin.

Cun macaquita nang bata, ay huag pintasan at tauanan ang caniyang cagandahan ó capan~gitan, sapagca,t, pan~git man at magandá, ay gauang lahat nang Dios; Gayon din naman, cun may ibang nagpaquita nang canilang gauá, ó magsaysay nang canilang abilidad ó carunun~gan, ay tapunan nang caunting puri, at palibhasa,i, siyang nasa.

Ang caniyang ina,y lubha ring mabait di saquim sa pilac, totoong malinis, sa arao at gabi'y ualang ini-isip cung hindi ang gutom canilang mapatid. Sa isang paraang mabuti,t, mahusay, at hindi naghan~gad n~g anomang yaman, cung di yaong anac malinis matanao sa harap n~g mundo,t, hangang calan~gitan.

«At aquing bubucsan laman niyaring dibdib na pauang dalita,t, suson-susong hapis, diua ay uala nang lunas na macapit sa binilogbilog nitong sang daigdig. «Caya naparito,i, aquing linilibang ang dusang habilin nang mama cong hirang, tila tumatangui sampong calan~gitan umalio sa aquing pusong nalulumbay

Ipinagpatuloy pagcatapos ang procesión: ipinagpatuloy ni San Juan ang malabis n~g saclap na canyang paglalacad. N~g magdaan ang Virgen sa tapat n~g bahay ni cápitang Tiago'y isang awit-calan~gitan ang sa canya'y bumati n~g m~ga sinalita n~g Arcángel.

Sampo nang cacaning ipinacucuha itong tampalasan sa ibang casama, caunting tinapay ang itinitira,t, ang lalong masama ang pinipili pa. At ang guinagaua na parang aliuan paglibac, pagcut-ya, pag-api,t, pag-uyam dito cay Hortensiong inaalalayan nang daquilang aua ninyong calan~gitan.

Dapoua,t, ang lilo na may asal ganid sa man~ga magulang culang nang pag-ibig, dito pa sa lupa,i, lalasap na pilit nang pait nang dusa,t, saclap nang hinagpis. Para nang nasapit niyong si Absalon nasabit ang buhoc sa puno nang cahoy at doon namatay: ¡Oh parusang ucol niyong calan~gitan sa may pusong gayon!

Doon sa pagtangap nang agua Bautismo na caugalian nang man~ga cristiano, na ang pagbibinyag ang tandang totoo na nasa loob nang bacuran ni Cristo. Siyang pumapaui niyong casalanan na mana sa Nunong cay Eva't cay Adan, at ipagtatamo niyong calan~gitan na cung baga banal na sila'y mamatay.