graâgst

Bijgewerkt: 22 augustus 2026

Later zoû het jongetje, want, neen, nu zonder gek-heid, het moest een zoon wezen, zij was er zeker van, later dan zoû hij vooral het liefste zijn en over dezen tijd sprak zij het graâgst met Jozef als hij zoû kunnen spreken en zij, de ouders, zijn verstand langzamerhand voor den dag zouden zien komen.

Lodewijk van Deyssel - Een liefde

Over haar aangezicht en op hare schouders strijkt zij een malsche amandelmelk voorzichtig effen. Wien tracht gij het graagst te zien, Francine? Ik? .... Kijk, daar heb ik nog niet aan gedacht. Denk er eens aan .... Rupert, ik kan niet. Ik moet mijn lippen teekenen. Ze doet het zeer nauwkeurig.

Herman Teirlinck - Het ivoren aapje : Een roman van Brusselsch leven