heenloop

Bijgewerkt: 22 augustus 2026

Wellicht zal de lezer zich te dezer plaatse verwonderen, dat ik, die in de laatste hoofdstukken met een langzamen tred ben voortgegaan, en schijnbaar min belangrijke gebeurtenissen tot in de kleinste bijzonderheden toe verhaald heb, over voorvallen van meer aangelegenheden, als b. v. de vrijage van den Heer Mom en de terugkomst van Joan, zoo los heenloop: ja vreeze ik dat men de woorden, die ik als motto voor dit hoofdstuk gebruikt heb, op mij zal toepassen, en mij teffens de reden van mijn vreemd gedrag te dezen opzichte vragen.

J. van (Jacob) Lennep - De Pleegzoon

Nog lichter nu flauw en bleek: Zoo .... zoo .... ontviel het Milly. Ze had de oogen gesloten. Ze leunde zwaar achterover in haren zetel. Ge wenscht natuurlijk niet te weten waar ik heenloop. Haast onhoorbaar zeide ze: Neen. Hij wachtte. Hij keek haar lang aan. Ze lag in den leunstoel, onbeweeglijk, zonder blikken, het gelaat geheel met eene roerlooze bleekheid oververfd.

Herman Teirlinck - Het ivoren aapje : Een roman van Brusselsch leven