máialis

Na-update: Hulyo 24, 2026

¡Anác co! ang biglang sinabi n~g tinig na sira; patawarin mo acó, na hindi co sinasadya'y aking ipinahamac ang iyong caligayahan. Ang mangyayari sa iyo sa hinaharap ang aking iniisip, minimithî co ang iyong caligayahan. ¿Paano ang aking pagpapahintulot na pacasál icaw sa isáng tagá rito, upang icaw ay aking mapanood ná esposang cahabaghabág at ináng culang palad? Hindi co maialís sa iyóng ulo ang iyóng pagsintá, caya't humadláng acó n~g boo cong lacás, guinawa co ang lahát n~g lihís sa catuwiran, dahil sa iyó, sa iyo lamang dahil. Cung icaw ay naguing asawa niyá, tatan~gis ca pagcatapos, dahil sa calagayang pagca inianác dito n~g asawa mo, na laguing nabibin~git sa lahát n~g pag-api't pagpapahirap na waláng calasag sa pagsasanggaláng; cung maguíng iná ca na'y tatan~gisan mo ang casawiang palad n~g iyong m~ga anác; cung silá'y papag-aralin mo't n~g dumúnong, inihahand

José Rizal - Noli Me Tangere

Niyaó~g taó~g 1909, ay náhira~g siyá~g Tagapamatnugot n~g «Instituto de Mujeres». Sa panahó~g itó ay dî kakaunti~g sikap a~g ginawâ n~g m~ga mai~ggiti~g Páaralán upá~g siyá máialis doón, at hinandugan siyá n~g malalakí~g sahod, ~guni't sa haráp n~g naghihikahós na «Instituto» noón, ay pinilì niyá a~g manatili sa pili~g n~g kanyá~g minámahál na «Instituto» na kanyá~g pinaghandugan n~g isá~g paglili~gkód na walá~g pasubali, pina~ggugulan niyá n~g lahát n~g pinakamabuti niyá~g panahón sa kanyá~g buhay, at dî miminsá~g kinaila~ga~g a~g kanyá~g m~ga hiyás ay másanlâ, huwag lamá~g máuntól a~g mabutí~g lakad n~g «Instituto» dahil lamá~g sa kasalatán.

Jose N. Sevilla - Mga Dakilang Pilipino: o ang kaibigan ng mga nagaaral