z'ons

Bijgewerkt: 4 augustus 2026

Of ze hum misschien ook geheurd hadden...? 't Kon wel wêzen: moar neen, heur, doar fluisterde Jenneke weer: "Kom Jozef, loawwe nou goan, 't het al elf gesloagen, en 'k stoai de dood uut, dat z'ons gewoar worden." "Nou dan, mien beste Jenne," zei Jozef: "'k wil oe niet langer houwen a'j wilt; moar, loa'k oe erst nog is kussen...." Vort moar weer, dacht Berend: 'k het 'r 't miene af.

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap

"Want allemaal meuge z'ons Lievenheer zien," zei ze. En daarrond en daartusschen zette ze zilverglazen vazen met bloemen, en kandelaren in oud koper, met papier omkrulde keerskes in. Ze zag dat het goed was en ging voortwerken aan de spijzen.

Felix Timmermans - Pallieter