woorde

Bijgewerkt: 3 juli 2026

Nochtan deert mi bovenal, Die woorde, die hi sprac, die ridder vri, Ende keerde sijn aanschijn omme van mi, Al haddic gheweest een stinckende hont. Dat hebbic so vaste in minen gront, Ende doet mijnder herten also seer; Ic meine, dat hi nu nemmermeer Van mi en weet, goet noch quaet. Ic salt al laten ende gaen mijnder straet Dolen in vremden lande.

Anonymous - Een abel spel van Lanseloet van Denemerken : hoe hi wert minnende ene joncfrou, die met synder moeder diende