vrouwenportret

Bijgewerkt: 6 augustus 2026

Zijn vriendelijke oogen rusten daarbij als vanzelf op een vrouwenportret in crayon, dat tegenover hem in een zwarthouten lijst aan den wand hangt. Hij zucht onhoorbaar, en het is alsof zijn oogleden rood en de hoekjes vochtig worden, terwijl, hij achterover in den stoel leunend fluistert: "Arme vrouw, je bent te vroeg heengegaan.

Justus van Maurik - Krates: Een Levensbeeld

Arme oude man! wat staat gij daar lang voor dat vrouwenportret, 't welk gij maar zelden aanzaagt toen zij, wier beeltenis het geeft, nog de trouwe gezellin van uw leven was. Toen vondt ge dat het "wel wat geleek," maar nu nu herkent ge in dat povere kunststuk de trekken uwer goede, trouwe, eenige gade, alsof zij zelve voor u stond.

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap