engelengelaat

Bijgewerkt: 14 juli 2026

Maar neen! ging hij in zich zelven voort, terwijl hij een hem aangeboden roemer met kostbaren Rijnwijn van een zilveren schenkblad nam: neen! dat is niet mogelijk; dat engelengelaat kan zóó niet huichelen. Neen: Wij zullen elkander wederzien, heeft zij gezegd; ja, dat heeft zij duidelijk gezegd; en 't was toch niet geveinsd, dat in haar oog, den azuren hemel gelijk, die traan opwelde.

Jacobus Jan Cremer - De lelie van 's-Gravenhage

Getroffen zonder wederga! Ja, zoo zag zij mij aan! Ja, juist zoo! Met dat engelengelaat, met dat reine, tevredene, dankbare lachje, waarmede Maria haar goddelijken Zoon moet hebben aangezien! O heilige kunst!" vervolgde hij in dwepende verrukking: "Goddelijk talent! wat dood is, geeft gij het leven, wat ons ontnomen was, geeft gij ons weder, wat wij verloren hadden, doet gij ons wedervinden.

Jacobus Jan Cremer - De lelie van 's-Gravenhage