dat-e

Bijgewerkt: 27 augustus 2026

Na nog langdurig klagen en knorren en vitten ging moeder eindelijk weg, en kort daarop kwam 't Geluw Meuleken van 't dorp terug. Rozeke liet haar niet eens den tijd muts of mantel af te nemen. "Es da woar, Meuleken," vroeg zij bruusk af, met bleeke, bevende lippen, "es da woar dat-e gij moet ne kleinen hên van Smul?"

Cyriël Buysse - Het leven van Rozeke van Dalen, deel 2

As ik zag dat hij nie mier boven 'n kwam ben ik van de schroage gekropen en voader es bij zijn klieren en zijne schoapelier gebleven binst dat-e 'k ik aan de sampitter gijnk zeggen... Eenige lui lachen gedempt; anderen, hoofdschuddend, trekken sleepvoetend weg.

Cyriël Buysse - Lente