pochłonie

Zaktualizowano: 4 lipca 2026

I ponad głowy uśpionych żołnierzy, których potwór wojny może już jutro pochłonie, przesuwa się, jak marzenie, ułudne widzenie ostatnie: oni śpiąc, widzą siebie, jak zwyciężają, pełni chwały!.. To sen... Piąta wybiła głośno w salonach sztuki, i Dzierżymirski opuścić musiał muzeum. Niebawem znalazł się na bulwarach Paryża i równocześnie instynktownie poczuł głód.

Maciej hr. Łubieński - Ironia Pozorów

Stęsknione moje serce, Lecz w piersi rozmarzonej ohydna żądza trwa. Pogodne moje czoło Lecz w czaszce rozpalonej bezsilna rozpacz łka. To prawda... lecz na cały wieczór męki, to za mało. Dnia 26 grudnia. Od dzisiaj zabrałem się do pracy; biblioteka jest otwarta i myślę przesiadywać tam codziennie pięć do sześciu godzin. Opracowywanie materyałów w domu też pochłonie czasu sporo.

Ludwik Bruner - Jeden miesiąc życia : utwory prozą