schelheid

Bijgewerkt: 3 juli 2026

Eenige woorden zonder samenhang die der brandende lippen ontsnappen, getuigen van de verrassing des ongelukkigen, doch, terwijl Schelting met de steeds trillende hand een glas water neemt, ten einde die gloeiende lippen te verkoelen, roept Tink met een stem, die den oude om hare schelheid zichtbaar doet ontstellen: "Verdoemd! Evert! Evert Schelting!"

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap

Ben, hoewel gewend aan dit gejubel, dat het geheele huis doortrilde, bleef toch met open mond luisteren, zonder zijne illustraties verder om te bladeren en opschrikkende bij de doordringende schelheid van een hooge si of do. Eline begreep nu zelve niet, waarom zij den vorigen dag zoo treurig was geweest.

Louis Couperus - Eline Vere: Een Haagsche roman