gewoad

Bijgewerkt: 11 augustus 2026

Ge mot dan wêten da 'k dreumde: dat 'en man met 'en blinkend gewoad net krek as de engel oanhad woarvan domenei letst geprêkt het hier in de keuken kwiem; 'k weet niet of 'k hum 'en stoel gaf of niet, moar 'k heurde duudelik dat ie zei: "Vrouw, ie mot starven, en Peter mot starven, en dus mo'j oe beschikking moar moaken."

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap

Toen Peter, wier 'k wakker, en 'k begos noa te denken; en 'k docht 'r oan, hoe de boel van manke Heintje van doag deur de arfgenoamen zal verkocht worden, en 'k docht ook oan den man met 't witte gewoad, en oan Wiege-Mie, en zie, Peter..." "En ge docht 'r toen oan, die ongelukkige dern bij ons in huus te nemen?" viel Peter haar in de rede.

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap