beleufde

Bijgewerkt: 14 augustus 2026

Wél had de man, die maar ten deele zijn roes had uitgeslapen, bittere woorden toegevoegd aan de goede vrouw die zijn kind naar lichaam en ziel wilde redden, en die ook tot hem woorden van opwekking en liefde gesproken had, maar toch, die voorname zaak waarom Deine kwam, had hij toegestemd, 't Was Dissel krek 't zelfde; of wel, 't was hem bêter dat die jong wegbleef; 't was 'en sjenkert, 'en onnutte opêter; en, ofschoon Teunis dit alles niet zei, hij gaf toe dat de jong zou wegblieven, as Deine beleufde, dat hie Teunis joarliks zóóveul schoajvergoeding zou hebben, umdat de jong al gauw in de tabak of op 't heujland oan 't verdienen kos kommen.

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap