ontsloagen

Bijgewerkt: 7 augustus 2026

Bin 'k niet de zeun van 'en mins, die weer ontsloagen, opstond van kwoad tot arger kwiem, en, die 'k giesteren oavend beurde, dat... o God!...." Maar de goede jongen begon zoo luid en akelig te huilen, dat de verschrikkelijke waarheid hem niet over de lippen kwam.... dat zijn vader tot een tepronkstelling op het schavot was veroordeeld.

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap