hoog-vrindelijk

Bijgewerkt: 15 juli 2026

Haar wat slepende, zuiver en correct uitsprekende stem was aldoor damesachtig-zacht, hoog-vrindelijk, maar Bernard voelde toch dat 't maar veiliger was gauw over wat anders te praten en dus vroeg hij schielijk: "En hoe maakt meneer 't, en Truida en Frits?" "O, dank je! heel goed," zei mevrouw, "Frits zal je vandaag niet zien, hij moest uit dineeren in Utrecht." "En hebt u goede berichten van Herman uit Hannover?" "Zóó.... zóó!" zei ze, "de jongen verduitscht me daar te veel,.... hij schijnt nogal met drinkeboers om te gaan, hij schrijft telkens over zoo'n bierkommers of hoe heet zoo'n ding, dat bevalt me niet erg. Die duitsche distinctie, dat is ook al niet d

Herman Johan Robbers - De roman van Bernard Bandt