bobbelden

Bijgewerkt: 29 juli 2026

Het was als 't borrelen eener onzichtbare bron van jubel; als parelen waterbellen bobbelden de klanken op en dreven door de stilte. "Waarom kan 'k mij niet blij gevoelen?" vroeg hij zich af. Dan zweeg het lied, en hij zag den vogel zinken, een zwarte stip langs het blauw, als een verschietende ster. Hij gevoelde een onrustige gejaagdheid. Wat wilde hij dan? Hij wist het niet.

Felix Rutten - Onder den rook der mijn: Eene novelle uit Limburg

Wentelend rood, woelend bloed; zij delgden zich borsten over ruggen, schuimmuilen vielen er in plassend bloed; zij drupten den schijn van ooglichtingen vol, valsch in de kringsels en de stroomsels van de draaiende haren. Dan schoven er de roode dooden gestoken en bobbelden en wentelden en wielden.

Jacobus van Looy - Gekken