zwavelveld

Bijgewerkt: 14 juli 2026

Vaak omhulde de stoom ons geheel; we hoorden dan de sissende bronnen dubbel sterk, tot een windstoot de nevels verstrooide en we weer een blik op den top van den berg konden werpen. Het was een griezelig gevoel, te midden van de kwaadaardig piepende en fluitende heuvels te staan, en als de gids zich niet zoo zorgeloos had getoond, zou ik mij niet zoo ver op het dampende zwavelveld hebben gewaagd.

Felix Speiser - In het Oerwoud en bij de Kannibalen op de Nieuwe Hebriden: De Aarde en haar Volken, 1918