veurnoamen

Bijgewerkt: 13 juli 2026

Alweder moest Doortje eenigen tijd wachten, en ofschoon de boerenmeid bij haars gelijken niet bleu was, zoo zat ze toch in de kniep, nu ze met 'en jonker, die van oadel was, heel allinnig zou wêzen; doch, de begeerte om iets van Bart te vernemen, overwon de bleuheid, en toen ze nu beweging in de verte hoorde, trok ze nog is êfkes oan de onderste plooi van de klapmuts en zag eindelijk den veurnoamen, oadelikken jonker op haar toetreden.

Jacobus Jan Cremer - Betuwsche novellen, en Een reisgezelschap