dweilde

Bijgewerkt: 25 augustus 2026

Ik dronk nooit uit mijn hand, en dorst er niet uit eten, en had nog nooit een »pruim« bezogen en omklemd. Ik vond het vroeger vies, mij 's morgens slecht te wasschen, en poetste nooit een schoen... en dweilde nooit een vloer!!! Doch las ik schaam mij dood sérieuze paperassen, ...en kende géén matroos of smid of groentenboer!!

Melis Stoke - Van Aardappel-mes tot Officiersdegen: Uit het Dagboek van een Landstormplichtige.

Er liep een briefbesteller en 'n man zat op 'n handwagen. Een meid dweilde de treden van een bordes, voeten in wippende sloffen. Hiér deed 't aan als de rust van 'n dorp, van 'n glunderig dorp, met zonneplas-wegjes en koeien zwaar-trappend in wei. Hier kon je effen ademen. Hier zag je lucht en wolkjes bòven, tusschen de grachtgevels benèe in 't water, nog eens en nog eens.

Herman Heijermans - Diamantstad