καπλάνια

Ενημερώθηκε: 23 Μαρτίου 2026

— Αδερφάκι μου, Ζανουλάκη! Έπαρέ με μαζί σου να λείψη το κρίμα, έπαρέ με και φέρε με στον καλό μου! Δεν μπόρεσε άλλο να πη. Και λόγια να είχε δε θα πρόφταινε. Σαν καπλάνια χυθήκανε καταπάνω της οι αγριεμένοι οι στρατιώτες.

Argyris Eftaliotis - Η μαζώχτρα κι άλλες ιστορίες : Ο Βουρκόλακας - Δράμα