zwingelen

Bijgewerkt: 18 juli 2026

Zij zaten 's winters op de verre boerderijen, in mist en slijk en regen, of zij hielpen in de stille, leemen hutjes zwingelen het vlas der rijke zomeroogsten, bij het eentonig snorren van den tredmolen, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, in kou, en stof, en grijzigheid. En hij was wel steeds vooruit bekend in 't dorp, de afscheidsdag van de regeerende kasteelen.

Cyriël Buysse - Van hoog en laag: Het eerste levensboek