coenraads

Bijgewerkt: 18 juli 2026

Toen bleef hij weer eenige minuten staan. Alles bleef stil. Hij hoorde niets dan de ademhaling van Coenraad. Zacht strekte hij zijn arm uit om te onderzoeken, of hij diens bed al genaderd was. Ja, nog ééne schrede, en hij had zijn doel bereikt. Voorzichtig sloop hij verder. Hij boog zich een weinig voorover, zoodat hij Coenraads adem in zijn gelaat voelde. Waar zouden de sleutels zijn?

Cornelis Johannes Kieviet - Fulco de Minstreel: Een historisch verhaal uit den tijd van Graaf Jan I voor jongelieden