taveeren

Bijgewerkt: 25 augustus 2026

Daar geeft hij het teeken, en zacht en lieflijk klinken de tonen door de zaal. Aangenaam worden de edelen getroffen door de heerlijke muziek, die, hoe het komt, weten zij niet, zonderling hunne harten beroert. Neen, dat was niet de muziek van de gewone minstreels, die langs 's Heeren straten zwierven en aan de huizen of taveeren hun karig loon ophaalden. Het was er zelfs niet mede te vergelijken.

Cornelis Johannes Kieviet - Fulco de Minstreel: Een historisch verhaal uit den tijd van Graaf Jan I voor jongelieden