praetje

Bijgewerkt: 16 juli 2026

De scherts, welke Hooft zich onder Tesselschades naam jegens Huyghens veroorloofd had, smaakte dezen laatste maar half; althans aan het slot van een ander gedichtje, 't welk hij haar iets later zond, verzocht hij haar vriendelijk, er Hooft buiten te houden: Tesselschaedje Kameraedje, Die dit praetje Uyt mijn hert En van binnen Uyt het spinnen Van mijn sinnen Hebt ontwert, Hebt het, hout het, Sluyt, ontvouwt het, Siet, aenschouwt het Als belooft, Maar, bewogen Uyt medoogen, Sonder d' oogen Van uw Hooft.

J. van (Jacob) Lennep - Vertellingen van vroeger en later tijd