omhingen

Bijgewerkt: 8 augustus 2026

Hij trok zijn mantel aan, nam zijn klaphoed, zijn rotting, vertrok. Op straat, in de late Oktobermisten, die de hooge olmen van de Regentielaan met grijzen bloesem omhingen, stond hij een oogenblik aarzelend na te peinzen. De lantaarnlichten deden hunne gele klaarten uitdoezelen op de melkdampen van den nachtnevel. Een doove stilte dikte van alle zijden aan.

Herman Teirlinck - Het ivoren aapje : Een roman van Brusselsch leven

Toen zij hem eindelijk den rijk geborduurden riddermantel omhingen, was er in heel Brittannië geen schooner, mannelijker gestalte denkbaar dan Heer Walewein, zooals hij met opgeheven hoofd en de baret met de wuivende veer in de hand, opnieuw het vertrek binnentrad, waar de heer van het slot zich bevond.

Nelly Montijn-de Fouw - Sagen van Koning Arthur en de Ridders van de Tafelronde