zniżył

Zaktualizowano: 10 lipca 2026

Niemógł jéj swéj pomocy Tadeusz odmówić; Oczyszczając sukienkę aż do nóg się zniżył, Usta trafem ku skroniom Telimeny zbliżył W tak przyjaźnéj postawie, choć nic nie mówili O rannych kłótniach swoich, przecież się zgodzili; I nie wiedzieć jak długo trwałaby rozmowa, Gdyby ich nie przebudził dzwonek s Soplicowa Hasło wieczerzy: pora powracać do domu, Zwłaszcza że słychać było opodal trzask łomu.

Adam Mickiewicz - Pan Tadeusz : Czyli Ostatni Zajazd na Litwie. Historja Szlachecka z r. 1811 i 1812 we Dwunastu Księgach Wierszem