zulukraal

Bijgewerkt: 23 juli 2026

Aan de voet van de berg waarop hij stond, lag een tamelik grote Zulukraal, waarin de nachtvuren reeds waren ontstoken, en waaruit vele stemmen en geluiden, door de stille avondlucht voortgedragen, opstegen tot aan de plaats waar hij stond. »Kalipi laat op zich wachten," zei hij tot zichzelf. »Onze afspraak was toch, dat hij iedere avond met zonsondergang hier zou zijn, en zou vertoeven, totdat de tijd was gekomen om ter ruste te gaan.

Christaan Willem Hendrik van der Post - Piet Uijs: of lijden en strijd der voortrekkers in Natal