wezenloozer

Bijgewerkt: 9 juli 2026

Wel zong en schreeuwde hij dapper mede, maar zijne knieën begonnen te knikken, zijne oogen werden doffer en wezenloozer, zijn hoofd duizelde, zijne tong sloeg dubbel. Er was er maar één, die niet deelnam aan de braspartij, ja, die nu en dan zelfs met afkeer het schouwspel aanzag. Het was de oude minstreel.

Cornelis Johannes Kieviet - Fulco de Minstreel: Een historisch verhaal uit den tijd van Graaf Jan I voor jongelieden