wereldharmonie

Bijgewerkt: 21 juli 2026

De beek murmelt, terwijl ze naar de zee gaat; het water kabbelt en frutselt op de kiezelsteentjes, als de koelte het wiegelt; de wind suizelt in de pijnboomen het oude, lieve slaapliedje, dat hij hoorde toen zijn ooren voor het eerst de wereldharmonie in zich opnamen. De schaduwen lengen, de schemering wordt dichter; zijn oogen worden zoo zwaar; hij sluimert in.

William J. (William Joseph) Long - Dierenleven in de wildernis: Schetsen uit het leven der dieren hun natuurlijke aanleg: en wat zij leeren moeten