piedra

Bijgewerkt: 24 juli 2026

Ik zie eindelijk bijna niets meer, doch mijne mula schijnt arendsoogen te bezitten. Over rotsblokken en losse steenen pikt zij haren weg uit zonder eenige aarzeling, zonder te struikelen. Nog eene vuelta en de plaats onzer bestemming, de Piedra Pintada is bereikt! Welk eene vreugde! Het geheel heeft meer van een kamp als een huis, met eene stroo-bedekking, doch aan alle zijden open.

J. van Drielst - Dagboek van mijne reis door het binnenland van Honduras naar Guatemala: De Aarde en haar Volken, 1918